هریجان یکی از مناطق خوش آب‌وهوا در استان مازندران به شمار می‌آید و از جاهای دیدنی کلاردشت است.

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری ایسکانیوز، چاده چالوس برای همه نامی آشناست؛ اما شاید فکرش را نکنید که تقریبا تمام فرعی‌های جاده چالوس، هرکدام به منطقه‌ای دیدنی بسیار بکر و دست نخورده منتهی می‌شوند. یکی از این مناطق دیدنی، روستای «هریجان» است. این روستا آبشاری بلند دارد و با کمتر از ۱۰ کیلومتر فاصله از جاده چالوس و پیچ‌های مختلف، شما را به یک طبیعت بکر و آرام می‌رساند.

 

روستای هریجان روزگاری پرجمعیت بود؛ اما امروزه تنها انگشت‌شمار خانواده‌های کهن‌سال در آن باقی مانده‌اند. البته با شناخته‌تر شدن این منطقه، بعضی از مالکان و ساکنان قدیمی نیز هوای ییلاق قدیمی به سرشان زده است و مدتی را در روستای خوش آب‌وهوای اجدادی می‌گذرانند.

بافت روستا، علفزارهای وسیع و آبشار بلند هریجان از دیدنی‌های هریجان هستند. می‌توانید چند دقیقه‌ای در هریجان بگردید و خانه‌های تخریب‌شده‌اش را ببینید. روستا یک امامزاده به نام شاهزاده محمود (ع) نیز دارد که گنبدش وقت ورود به روستا پیدا است و می‌توانید وقت برگشت به آن سری بزنید.

اگر با خودروی شخصی سفر می‌کنید، وارد جاده چالوس شوید. حدود چهار کیلومتر بعد از سیاه‌بیشه در پیچ سمت راست جاده، تابلوی رستوران «جعفر میردار سلطانی» را می‌بینید. از این فرعی تا روستای هریجان حدود پنج کیلومتر راه دارید. این جاده، خاکی و پرشیب است. بعد از حدود یک ربع ساعت به روستا خواهید رسید.

اگر با وسایل نقلیه عمومی قصد سفر دارید، از راننده بخواهید که در نشانی بالا شما را پیاده کند. از این فرعی تا روستا حدود یک ساعت و نیم پیاده‌روی در مسیر سربالایی تند پیش‌روی شما است. می‌توانید میان‌بر نیز بزنید؛ وقتی در مسیر جاده خاکی قرار گرفتید، بعد از حدود ۷۰۰ متر در پیچ دوم و در سمت راست خود، جاده‌ای مالرو و پاکوب قرار دارد که از میان درختان جنگلی می‌گذرد. بعد از گذر از یکی دو تپه و علفزار، از پایین روستا سر درمی‌آورید. در این مسیر نیز حدود یک ساعت و نیم در راه خواهید بود.

آبشار باریک هریجان در غرب روستا قرار دارد و برای رسیدن به آن جاده خاکی را تا داخل روستا ادامه دهید. حدود ۳۰۰، ۴۰۰ متر که وارد روستا شدید، در کنار پرچین‌های سنگی در سمت چپ، جاده‌ای فرعی وجود دارد که مسیر دسترسی به آبشار است. تا جویی که از آب آبشار درست شده است، حدود یک ربع پیاده‌روی دارید؛ اما اگر می‌خواهید به تاج آبشار برسید، باید حدود نیم ساعت تا کوتاه‌ترین تاج (با حدود ۹ متر ارتفاع) کوهنوردی کنید. بعد از رسیدن به تاج آبشار، وارد جاده پشت آن نشوید؛ زیرا خطر برخورد با جانوران وحشی وجود دارد.

در این مسیر که کمی شیب‌دار است در سمت راست، پیش از آنکه راه سنگلاخی شود، یک فضای علفزاری و تکه سنگی صاف و بزرگ قرار دارد که می‌توانید همان جا کمی استراحت کنید.
منطقه ورود ممنوع هریجان

حیات وحش هریجان غنی است و وجود جانورانی نظیر کل و بز، خرس، تیهو و کبک باعث شده که این منطقه جزو مناطق حفاظت شده ایران باشد و شکار در آن ممنوع است. برای ورود به این منطقه و صعود به ارتفاعات مشرف به روستا، به مجوز محیط زیست نیاز است.
بهترین زمان سفر به آبشار هریجان

در اردیبهشت ماه، این منطقه از البرز مرکزی، رنگارنگ می‌شود و گیاهانی در آن می‌روید که عمرشان بسیار کوتاه است؛ پس فرصت دیدن اردیبهشت متفاوت هریجان را از دست ندهید. حواستان باشد پای آبشار که رسیدید، هوس رسیدن به بالاترین نقطه‌اش به سرتان نزند؛ چون علاوه بر خطر سقوط، ممکن است به حیوانات خطرناک بربخورید. علاوه بر اردبیهشت، خرداد و فصل تابستان نیز فرصت مناسبی برای بازدید از این آبشار به شمار می‌آیند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *